İstifa, işçinin iş sözleşmesini tek taraflı irade beyanı ile sona erdirmesidir. Hukuki açıdan istifa, karşı tarafın kabulüne bağlı olmayan ve işverene ulaşmasıyla sonuç doğuran bozucu yenilik doğuran bir haktır. Bu nedenle işçinin istifa iradesini açık, kesin ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya koyması gerekir.
Ancak her işten ayrılma beyanı istifa olarak değerlendirilemez. İşçinin ücretlerinin ödenmemesi, çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapılması veya kanundan kaynaklanan haklı nedenlerin varlığı hâlinde sözleşmeyi sona erdirmesi, hukuken istifa değil haklı nedenle fesih niteliği taşıyabilir. Bu ayrım, kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacakları bakımından büyük önem taşımaktadır.
Bu nedenle iş ilişkisinin sona erme şekli değerlendirilirken yalnızca kullanılan ifadeler değil, somut olayın tüm koşulları birlikte incelenmelidir.